X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

بگذار هر دو به باران بیاندیشیم...

یکشنبه 9 مرداد 1390 ساعت 23:48

این روزهایم 

فصل ِ تکرار ِ رویاهائیست که رنگ ِ تو را دارند... 

بر دامن ِ حیات 

ردی از خاطراتمان می گیرم . 

انگشتان ِ لرزانم را 

بر تن ِ سرد ِ نیمکت های خالی از حضور ِ تو می کشم 

که روزگاری 

پایگاه ِ عشق ِ نافرجاممان بودند ، 

شاید که هنوز 

ذرّه ای از عطر ِ تو 

بر پیکره ی آهنی شان ، باقی مانده باشد... 

خیره به راهی می مانم 

که برای آخرین بار  

از زیر ِ درختان ِ بید ِ مجنونش گذشتیم 

و چقدر بر خود می بالیدم 

که شانه به شانه ی تو قدم بر می دارم 

و لبخند هایت  ، 

سایه بر نگاه های پُر اشتیاقم می انداخت... 

بُغضی ، سخت پنجه بر گلویم می فشارد ، 

آسمان می غُرّد 

و ابری تیره  

روزم را سیاه می کند... 

باران می بارد 

و چشمان ِ من هم تَر می شوند... 

بگذار ببارد باران ! 

خوب است ! 

شاید برای لحظه ای  

تو را به پُشت ِ پنجره بکشاند... 

بگذار در این لحظه 

هر دو به باران خیره شویم  

 و باران  

همیشه ، یادآور ِ عشق های بی وصال است 

و قلب ها چه سبُک می شوند 

هر چه باران تُند تر 

و مداوم تر می بارد... 

بگذار ببارد باران ! 

بگذار در این لحظه 

هر دو به باران بیاندیشیم...  

شاید دمی 

غرق در ریزش ِ تُند ِ قطرات 

قاصدک ِ خیالت  

از سرزمین ِ خاطراتمان عبور کند...  

                                                                      رقص ِ قلم   ۱/۵/۱۳۹۰

 

 

تَه نوشت : خیلی فک کردم که یه چیزی بگم ، آخه حرف برا گفتن زیاد دارم ولی.. نمی شه !نمی تونم تمرکز کنم ، خوابم میاد ، پلک زدن هم برام زور داره ، چشمام که روو هم می افتن باز کردنشون سخته ! باشه یه وقت ِ دیگه ! خودمم دقیق نمی دونم در واقع چی می خوام بگم ولی می دونم حرف دارم...شایدم ندارم و فک می کنم که دارم ؟! مثل ِ مادرائی که هی توهم می زنن که بچشون شاش داره ولی نداره و انقدر بچه ی بیچاره رو در راه ِ توالت به رفت و آمد وادار می کنن که طفلک هلاک می شه...

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo